EvaXIII View my profile

[Fic:A/Z] Inaho x Slaine - U&I (1?)

posted on 29 Mar 2015 07:28 by arty-alone directory Fiction
A/Z จบแล้ววววววววววววว
 
จบได้ทำร้ายแม่ยกสเลนมากมายยยยยยย//ไรเตอร์ลงไปดิ้น
 
นั่งดูไปเสียจุยมากกกกกกก
 
ทำไมน้องค้างคาวถึงได้ยิ้มเศร้าแบบนั้นTongue outTongue outTongue outTongue out
 
แม่ยกนี่อยากจะวิ่งทะลุจอเข้าไปกอดจริงๆUndecidedUndecidedUndecidedUndecided
 
*คำเตือนก่อนอ่าน*
ฟิคเรื่องเป็นการสปอย Aldnoah.Zero ตอนที่ 24 ถ้าหากยังไม่ได้ดูอาจจะอ่านไม่รู้เรื่องเพราะเนื้อเรื่องในฟิคจะเป็นเรื่องราวต่อจากในตอนที่ 24 
 
 

-------------------------------------------------------

*เนื้อหาที่จะกล่าวถึงต่อจากนี้เป็น Boy's Love อันเป็นมโนส่วนตัวของเจ้าของบลอคเองไม่ได้เกี่ยวกับเนื้อหาจริง ของ Aldnoah.Zero แต่ประการใด และ Aldnoah.Zero ก็ไม่ใช่การ์ตูน Y ด้วย *

---------------------------------------------------------
 
 
 

“คุณนี่ท่าจะว่างมากเลยนะ”  เสียงถอนหายใจดังขึ้นพร้อมกับนัยน์ตาสีเขียวอมฟ้าที่ก้มมองตัวหมากที่ถูกกินเป็นตัวที่3ด้วยสายตาเบื่อหน่าย และที่น่าเบื่อไปกว่านั้นคือนั้นเป็นตัวหมากที่เขาใช้เวลาคิดแทบตายก่อนจะเดินแต่ก็โดนอีกฝ่ายจับกินภายในพริบตาโดยที่ไม่ได้ละสายตาจากแท็บเล็ตในมือเลยซักนิด

 

 

 

 

“เห็นเป็นงั้นเหรอ?” อีกฝ่ายเลิกคิ้วสูงแต่นัยน์ตาสีแดงเข้มที่เหลือเพียงข้างเดียวก็ยังไม่ละสายตาไปจากหน้าจอแท็บเล็ตพลางใช้มือเลื่อนเปลี่ยนหน้าไปเรื่อยๆ เพราะไงซะกว่าอีกฝ่ายจะเดินก็คงอีกนาน ถ้านี่มีกติกาจับเวลาอีกฝ่ายก็คงแพ้ตั้งแต่เดินตาแรกแล้วหล่ะมั้ง

 

 

 

 

“ก็ใช่น่ะสิ!” สเลน ทรอยยาร์ดกระแทกตัวหมากบนกระดานอย่างแรง “มีที่ไหนที่พันโทของกองทัพสหพันโลกมานั่งเล่นหมากรุกกับนักโทษร้ายแรงที่ก่อสงครามระหว่างดวงดาวสบายใจเฉิบแบบนี้กันบ้างหล่ะ”

 

 

 

 

“ก็ไม่ได้ว่างซักหน่อย” เขาเอื้อมไปขยับบิชอปมาด้านหน้าของขุนสีดำทั้งที่สายตายังจับจ้องที่หน้าจอเหมือนเดิม พอของขึ้นก็ชอบประมาททุกที ไม่จำเลยจริงๆ “รุกฆาต”

 

 

 

 

สเลนมองหมากในกระดานแล้วหน้าเสีย เพราะไม่ว่าจะเดินไปทางไหนตัวขุนของเขาก็ต้องถูกกินอยู่ดี ถึงจะพอรู้กติกามาบ้างแต่มือใหม่เพิ่งหัดเดินแบบเขาจะไปสู้อะไรกับคนที่คาดว่าคงวิ่งปร๋อออกมาจากท้องแม่อย่างคนตรงหน้าได้หล่ะ

 

 

 

 

“แต่ก็เสนอหน้ามาแทบทุกวันเลยนี่” สเลนเลิกสนใจหมากในกระดานแล้วกอดอกพิงเก้าอี้หน้าบึ้งที่ครั้งกลายเป็นว่าเขาแพ้คนตรงหน้าเป็นรอบที่ 100 พอดีเด้ะโดยสถิติชนะของเขาก็เป็น 0 เด้ะเหมือนกัน

 

 

 

 

“ที่มาก็เพราะผู้คุมบอกว่านายดื้อน่ะสิ” อินาโฮะเก็บแท็บเล็ตเข้ากระเป๋าแล้วเริ่มกระดานใหม่อีกครั้ง ฝั่งสเลนที่เห็นแบบนั้นก็ทำหน้ายี้ทันที

 

 

 

 

“...ผมไปดื้อตอนไหนกัน” สเลนบ่นพึมพำแล้วเอื้อมมือไปเดินตัวหมากอย่างเสียไม่ได้ ในเมื่ออีกฝ่ายเริ่มเกมส์ใหม่อีกครั้งโดยไม่ปรึกษาเขาก่อนเลยซักนิด

 

 

 

 

“ก็นายไม่ยอมตัดผม”

 

 

 

 

“อะไรนะ?!”

 

 

 

 

“3 เดือนมานี้ผมนายเริ่มยาวเกินไปแล้ว” อินาโฮะหยิบไนท์สีดำที่ถูกกินออกจากกระดาน

 

 

 

 

คิ้วเรียวขมวดด้วยความไม่พอใจแค่ไม่กี่ตาหมากของเขาก็ถูกกินอย่างรวดเร็วเหมือนเกมส์เมื่อกี้ไม่มีผิด

 

 

 

 

นี่ไม่คิดจะออมมือกันเลยสินะ

 

 

 

 

“ไม่เห็นจะต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้แท้ๆ เรื่องแบบนี้...ไม่เห็นจะสำคัญซักนิด”

 

 

 

 

“...สำคัญสิ”

 

 

 

 

มือเรียวที่กำลังจะเอื้อมมาเดินตัวหมากชะงักค้างอยู่กลางอากาศ ใบหน้าขาวนวลนั้นเงยมองอีกฝ่ายอย่างสงสัยก่อนจะขึ้นสีแดงพาดเป็นทางยาวเมื่ออินาโฮะยื่นมือออกไปเกลี่ยผมสีทองนุ่มเหมือนขนแมวที่ปรกอยู่ด้านหน้าของเขาออกช้าๆ

 

 

 

 

“ทั้งทีฉันออกจะชอบสีตาของนายแท้ๆ” มือหนานั้นค่อยๆไล้แก้มนุ่มอย่างนุ่มนวลราวกับแก้วที่เปราะบาง

 

 

 

 

คนถูกชมเริ่มใจเต้นไม่เป็นส่ำจนต้องรีบสะบัดหน้าหนีฝ่ามืออุ่นนั้นก่อนที่ความคิดในหัวของเขาจะแล่นเตลิดเปิดเปิงไปมากกว่านี้ ถึงจะแสดงออกว่าไม่พอใจที่คนหน้าตายแบบนี้มานั่งเล่นหมากรุกกับเขาได้ทุกวัน แต่เอาเข้าจริงเขากลับรู้สึกอุ่นใจกว่าที่คิด เมื่อความหดหู่จากความโดดเดี่ยวในห้องขัง และความเย็นชาของผู้คุมที่มองเขาไม่ต่างไปจากฆาตกรเริ่มเกาะกุมจิตใจของเขา สิ่งที่ค่อยยึดเหนี่ยวจิตใจของเขาไม่ร่วงหล่นลงไปในตอนนี้คือ ความคิดที่ว่า พรุ่งนี้คนๆนี้จะมาอีกรึเปล่า? จะมานั่งที่เก้าอี้ตัวเดิมแล้วเล่นหมากรุกกับเขาเหมือนเดิมอีกไหม?  เฝ้าเอาแต่คิดแบบนั้นจนแทบจะกลายเป็นเฝ้ารอเขาแทบทุกวัน เพราะถ้าไม่ทำแบบนั้นก็คงได้แต่ฟุ้งซ่านคนเดียวในคุกแน่ๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

ถึงไม่อยากยอมรับ แต่คนๆนี้ก็มีอิทธิพลต่อหัวใจเขามากเกินไปแล้ว

 

 

 

 

 

“ถ้าชอบขนาดนั้นก็ตัดเองซะเลยสิ..” พูดเสร็จก็รีบตะครุบปิดปากทันที ทั้งที่แค่จะคิดในใจแต่ดันหลุดออกมาทั้งประโยค สเลนมองหน้าอีกฝ่ายที่นิ่งค้างไปครู่นึงคล้ายไม่เชื่อหูว่าเขาจะพูดแบบนั้นใส่

 

 

 

 

คำพูดที่ดูเหมือนเอาแต่ใจแบบนั้น ทั้งที่ปกติไม่เคยทำแบบนั้นมาก่อนแท้ๆ ทำไมถึงหลุดออกมาได้ง่ายๆเลยนะ

 

 

 

 

“ได้สิ”

 

 

 

 

“เอ๋?” สเลนมองอีกฝ่ายอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเองเมื่ออีกฝ่ายลุกขึ้นยืน เขาจึงรีบคว้าแขนเอาไว้ทันที “เดี๋ยวจะไปไหน?!”

 

 

 

 

“ฉันจะไปเอากรรไกรมารออยู่นี่แหละ” อินาโฮะแกะมือที่จับแขนเสื้อของเขาออก เขากดบ่าร่างบางนั้นนั่งลงที่เดิมแล้วเดินออกไปจากห้องขังที่ทำด้วยกระจกกันกระสุนพิเศษซึ่งเป็นที่นั่งพิเศษที่เขาทั้งสองคนนั่งเล่นหมากรุกด้วยกันทุกวัน

 

 

 

 

 

ผ่านไปซักครู่อินาโฮะกลับมาพร้อมกรรไกรและผ้าคลุมแต่ไม่ทันที่เขาจะได้เปิดประตูห้องขังก็ถูกบรรดาผู้คุมรุมเข้าห้ามเขาไม่ให้เอากรรไกรเข้าไปข้างในเนื่องจากกลัวว่าสเลนจะนำมาใช้เป็นอาวุธได้ แต่อินาโฮะกลับปฏิเสธเสียงแข็งว่าดูแลตัวเองได้ไม่ต้องห่วงและอยากให้ผู้คุมทุกคนออกจากห้องทันทีที่เขาเข้าไปข้างในและห้ามเข้ามาจนกว่าเขาจะออกมา

 

 

 

 

“จะดีเหรอ พวกผู้คุมดูไม่ค่อยพอใจที่นายทำแบบนี้ซักเท่าไหรนะ”

 

 

 

 

“เป็นห่วง?”

 

 

 

 

“ไม่มีทาง!” สเลนสะบัดหน้าพรืดทั้งที่มันร้อนผ่าว

 

 

 

 

อินาโฮะลอบมองอาการอีกฝ่ายแล้วยิ้มขำ ถึงไม่ต้องพึ่งเครื่องวิเคราะห์ที่ตาซ้ายเขาก็อ่านอาการของคนตรงหน้าได้ทะลุปรุโปร่งทั้งที่กับอิงโกะหรือไรเอย์ ยังต้องพึ่งเครื่องวิเคราะห์อยู่เลยแท้ๆ

 

 

 

 

เขาเดินอ้อมไปด้านหลังแล้วตวัดผ้าคลุมให้อีกฝ่าย

 

 

 

 

“ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม...” สเลนกลืนน้ำลายเอื้อกเมื่อนิ้วอุ่นนั้นสัมผัสโดนต้นคอขณะผูกผ้าคลุม

 

 

 

 

“ว่ามาสิ”

 

 

 

 

“นายตัดผมเป็นด้วยเหรอ?”

 

 

 

 

“...ก็” เขาลงมือตัดตรงท้ายทอยเป็นอันดับแรก “เท่าที่อ่านวิธีตัดมาเมื่อกี้....คิดว่าเป็นนะ”

 

 

 

 

“ไม่ตลกเลยนะ!” สเลนดีดตัวขึ้นจากเก้าอี้ “เมื่อกี้ตัดไปแล้วใช่ไหม! ตัดไปเท่าไหร!” ใบหน้าขาวมองปอยผมที่ถูกตัดไปบางส่วนบนพื้นสลับกับใบหน้านิ่งเฉยอีกฝ่ายอย่างตื่นตระหนก มือเรียวนั้นคลำท้ายทอยไปมาเพื่อสำรวจความเสียหายทันที

 

 

 

 

“ฉันจำวิธีได้หมดแล้วไม่ต้องห่วงหรอก” เขากระดิกมือเรียกอีกฝ่ายให้กลับมานั่งที่เดิม “หรือคิดจะปล่อยให้แหว่งอยู่อย่างนั้น?”

 

 

 

 

มันก็จริงอย่างที่พูด เมื่อกี้เท่าที่ลองคลำดูผมที่ท้ายทอยของเขาแหว่งหายไปแล้วประมาณ3ใน4ส่วน ถึงจะบอกว่ามันไม่ใช่เรื่องสำคัญแต่จะให้อยู่ในสภาพผมแหว่งๆแบบนี้ไปทั้งวันเขาคงรับไม่ได้

 

 

 

 

“งะ...งั้นก็ขอรบกวนด้วย...” สเลนนั่งลงอย่างกล้าๆกลัวในใจเอาแต่ภาวนาว่าขอให้สิ่งที่อินาโฮะอ่านไม่ใช่คู่มือการตัดผมทรงสกินเฮดก็พอ

 

 

 

 

ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบเมื่ออินาโฮะต้องใช้สมาธิในการตัดพอสมควรและสเลนเองก็เกร็งเกินกว่าจะชวนอีกฝ่ายคุย

 

 

 

 

เมื่อตัดท้ายทอยกับด้านข้างหมดแล้วก็ถึงคราวของด้านหน้า อินาโฮะดึงเก้าอี้ที่สเลนนั่งให้ออกห่างจากโต๊ะเพื่อที่เข้าจะแทรกตัวเข้าไปยืนด้านหน้าได้ เขารวบผมมาปอยหนึ่งแล้วลงมือตัดอย่างคล่องแคล่วคงเพราะชินมือแล้วจากการตัดที่ท้ายทอยและด้านข้าง

 

 

 

 

สเลนนั่งหลับตาปี๋เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะตัดพลาด แต่เสียงกรรไกรที่ดังอย่างสม่ำเสมอ ทำให้เขาแอบแง้มตาดูช้าๆแล้วก็เจอกับใบหน้าคมที่นิ่งเฉยในระยะโคสอัพจนแทบจะหยุดหายใจเอาดื้อๆ

 

 

 

 

สเลนกระตุกเฮือก เพราะเมื่อเขาพยายามขยับตัวถอยออกห่างจากใบหน้าที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นไม่เป็นส่ำกลับกลายเป็นว่าใบหน้านั้นกลับขยับเข้ามาใกล้มากกว่าเดิมเร่งสูบฉีดเลือดให้ไหลไปเลี้ยงใบหน้ามากกว่าเก่า

 

 

 

 

“อย่าขยับสิ มันตัดลำบาก”

 

 

 

 

พอเห็นว่ายิ่งขยับหนีก็มีแต่ยิ่งแย่ สเลนตัดสินใจหลับตาปี๋เหมือนเดิม แล้วปล่อยให้อีกฝ่ายเป็นคนจัดการทั้งหมด

 

 

 

 

อินาโฮะตัดไปเรื่อยๆโดยตั้งใจจะให้ออกมาเหมือนทรงก่อนหน้านี้มากที่สุด ถึงครั้งแรกที่พวกเขาทั้งสองเจอหน้ากันมันจะแย่ไปซักหน่อย แต่มันมีอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาไม่เคยลบภาพใบหน้าของสเลนออกไปได้เลย ไม่ใช่ด้วยความโกรธแค้น ไม่ใช่ด้วยความสมเพช แต่อะไรบางอย่างที่รู้สึกดีมากกว่านั้นหลายเท่า

 

 

 

 

เขาก้มมองเค้าหน้าของคนที่อายุมากกว่าแต่หน้าเด็กเงียบๆทั้งที่ตัดเสร็จไปนานแล้ว จนเจ้าตัวเริ่มเอะใจ

 

 

 

 

“นี่ ใกล้จะเสร็จรึยัง”

 

 

 

 

“ยัง” อินาโฮะประคองใบหน้านั้นอย่างนุ่มนวล เพียงแค่สัมผัสเบาๆร่างบางก็เกร็งแทบทั้งตัวจนเขาอดยิ้มไม่ได้

 

 

 

 

รู้สึกดีเพียงแค่ได้สัมผัส ได้ใกล้ชิด ได้เห็นหน้า แค่นั้นก็ทำให้หัวใจหนึ่งดวงรู้สึกอบอุ่นไปทั้งกายคล้ายกับหมอนนุ่มๆที่น่ากอดแต่ก็รู้สึกดีมากกว่านั้นหลายร้อยเท่า

 

 

 

 

 

 

 

...ก่อนจะแปรผันกลายเป็นความโลภที่อยากเข้าครอบครองทุกพื้นที่ในกายคนๆนี้ทันที

 

 

 

 

 

 

ภาพของสเลนที่หลับตาด้วยความประหม่ากับสัมผัสที่ไล่วนไปทั่วใบหน้า นั้นราวกับกำลังเชิญชวนให้เขาลิ้มรสริมฝีปากที่เผยอยู่ตรงหน้า

 

 

 

 

 

 อินาโฮะโน้มตัวลงประทับจูบลงบนริมฝีปาก เหมือนกับผึ้งที่ถูกดอกไม้ล่อให้มึนเมาไปกับรสหวานของเกสรที่ยากจะถอนตัว มือที่ว่างอยู่ของสเลนทั้งผลักทั้งทุบแผ่นอกคนตรงหน้าแต่เมื่อถูกลิ้นร้อนที่พลิกแพลงเหมือนกับงูของอีกฝ่ายแทรกเข้ามา ก็กลายเป็นหมดเรี่ยวแรงเอาทันที

 

 

 

 

อินาโฮะผละออกมาแล้วเช็ดหยดน้ำลายใสที่มุมปาก แต่ดูท่าอีกฝ่ายจะยังไม่ได้สติซักเท่าไหร ร่างบางหอบหายใจใบหน้าแดงก่ำเหมือนคนเป็นไข้ จนต้องให้อินาโฮะก้มลงไปจูบอีกรอบถึงจะรู้สึกตัวตะโกนโวยวายลั่น

 

 

 

 

“ทะ..ทะ...ทำบ้าอะไรเนี้ย!!”

 

 

 

 

“ก็จูบไง”

 

 

 

 

“ก็ใช่ แต่ทำไมถึงจูบผมต่างหาก!”

 

 

 

 

 

 

 

 

“นั้นสิ” เขายิ้มแล้วเดินไปแกะผ้าคลุมให้สเลนพลางก้มลงกระซิบใกล้หู “ทำไมกันนะ...”

 

 

 

 

 

ทันทีที่อีกฝ่ายถอยห่างสเลนรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วถอยกรูดติดผนังทั้งที่ยังกุมหูข้างที่อินาโฮะกระซิบเมื่อกี้

 

 

 

 

อินาโฮะเก็บกรรไกรและผ้าคลุมแล้วเดินไปเปิดประตูห้องขัง ก่อนไปเขายังไม่วายหันกลับมาพูดทิ้งท้ายด้วย

 

ใบหน้าที่ชวนให้หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะเอาซะเลย

 

 

 

 

 

 

 

“แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ สเลน ทรอยยาร์ด”

 

 

Twitter-primo711

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

อาจจะมีต่อถ้าไรเตอร์ไม่ขี้เกียจ #พ่อง

 ถ้าต่อก็ติดเรท---- ไม่ใช่แระ

ช่วงนี้ไรเตอร์ติดกิจกรรมค่อนข้างเยอะ อาจจะดองยาวจนถึงสงกรานต์ ยังไงก็ขอบคุณที่เป็นกำลังใจติดตามอ่านนะค่ะ//กราบบบบ

Comment

Comment:

Tweet

สเลนผมยาวแล้วสวยน่าาาาา โฮะอย่าตัดผมจิ เดี๋ยวอดเห็นสเลนเวอร์ฯผมยาวหรอก //โดนสอยร่วง

#6 By Hana_Sora on 2015-04-05 19:36

เอาเลยค่ะะ จัดไปเลยค่ะะ เเบบเรทๆ 555555555

#5 By iizrek (171.5.65.128|171.5.65.128) on 2015-03-31 21:00

ดูเมะมาละจิตาย  มีฟิคอ่านเเล้วสบายใจยังไงไม่รู้ค่ะ 
ขอบคุณนะค่ะ ตายตาหลับ

#4 By meen (125.27.149.190|125.27.149.190) on 2015-03-31 06:32

ทำไมรู้สึกส้มหล่อและเมะมากกกกกกกก
ตอนหน้าขอเร-----------------

#3 By Yui (110.164.171.129|110.164.171.129) on 2015-03-30 12:25

แอร๊ยยยยยยยยยย เพิ่งดูตอนที่24จบเมื่อกี้พอดี
โอ๊ยสเลนอินาโฮะหล่อมาก ถึงจะจบทำร้ายไตแม่ยกสเลน แต่ส้มหล่อลากมากให้อภัยค่ะ!!!
ไหนบอกว่าแม่ยกสเลน......
ไรเตอร์มาต่อเร็วๆนะค่ะอยากเห็นสเลนน้อยโดนรังแกกกกกก#ผิด

#2 By (202.12.73.137|202.12.73.137) on 2015-03-29 15:05

รอมานานเหลือเกินว่าจะมีใครแต่งฟิคอวยความฟินตอนสุดท้ายมั้ย ตอนนีันอนสบายตาหลับล่ะ จะรอตอนที่2นะคะ //

#1 By ★ เนยเหลว on 2015-03-29 08:05

Recommend